دارچین چه خواص و چه مضراتی دارد؟_کویر دانش

برخی پژوهش‌ها نشان خواهند داد که دارچین امکان پذیر برای افراد مبتلا به دیابت سودمند باشد. مروری از ۱۸ مطالعه نشان می‌داد که دارچین احتمالا قند خون را افت دهد. دارچین این چنین می‌تواند سطح کلسترول را در افراد مبتلا به دیابت افت دهد.

تعداد بسیاری از مطالعات اشکار نمی‌کنند که شرکت‌کنندگان از چه نوع دارچینی منفعت گیری کرده‌اند یا آیا دچار مشکلات فرد دیگر نیز بوده‌اند یا خیر و این کار نتیجه‌گیری را دشوار می‌سازد. یک مطالعه مروری مشخص می کند دارچین برای افت وزن و چاقی سودمند است. بعضی اوقات از دارچین برای درمان علائم سندرم روده تحریک‌پذیر یا دیگر مشکلات معده یا روده منفعت گیری می‌بشود، اما اشکار نیست که آیا واقعاً در این موارد تاثییر دارد یا نه.

دارچین حاوی پتاسیم، منیزیم و کلسیم است. پتاسیم به مقابله با تاثییر سدیم روی سختی خون پشتیبانی می‌کند و ضربان قلب را کنترل می‌کند. پتاسیم در کارکرد اعصاب نیز نقش دارد.

منیزیم و کلسیم با همکاری هم ضربان طبیعی قلب را نگه داری می‌کنند. این دو ماده معدنی برای سلامت اسکلتی نیز الزامی می باشند و از ضعیف شدن استخوان که یعنی وضعیتی به نام پوکی استخوان، جلوگیری می‌کنند.

علاوه بر این، دارچین می‌تواند مزایای سلامتی فرد دیگر همانند موارد زیر داشته باشد:

دارچین خاصیت ضدالتهاب دارد. پژوهشگران مواد شیمیایی گیاهی حاضر در دارچین را آزمایش کردند و به اثرات آنتی‌اکسیدانی و ضدالتهابی آن پی بردند. در مطالعه‌ای، ترکیبات حاضر در دارچین در مبارزه با رایکال‌های آزاد نیز موفق ظاهر شدند.

یکی از کلیدهای درمان سرطان مهار آنژیوژنز (راه اندازی عروق خونی تازه برای تغذیه تومورها) است. مطالعه‌ای نشان داد دارچین می‌تواند رگ‌زایی، رشد سلولی و سیگنال‌دهی سلولی را آهسته کند. این کار مشخص می کند دارچین می‌تواند ابزار مفیدی در پیشگیری یا درمان سرطان باشد.

ترکیب سینامالدهید مسئول بو و طعم نزدیک دارچین است که خواص آنتی‌بیوتیکی گسترده‌ای نیز دارد. سینامالدهید دربرابر چندین عامل بیماری‌زا ازجمله استافیلوکوک، ای‌کولای، سالمونلا و کاندیدا آزمایش شد و نشان داده شد که می‌تواند از رشد این میکروب‌ها جلوگیری کند.

دارچین دارای مقدار بسیاری آنتی‌اکسیدان‌هایی همانند پلی‌فنول‌ها است که می‌توانند به بدن پشتیبانی کنند از صدمه اکسیداتیو اجتناب کند. آنتی‌اکسیدان‌های حاضر در دارچین آنقدر قوی می باشند که بعضی اوقات می‌توان از دارچین به‌گفتن نگهدارنده طبیعی مواد غذایی منفعت گیری کرد.

پژوهشگران دریافته‌اند که مصرف مکمل‌های دارچین می‌تواند سطح آنتی‌اکسیدان‌ها را در خون افزایش داده و نشانگرهای التهاب را افت دهد.

دارچین می‌تواند سطح تری‌گلیسریدها و کلسترول کل را افت دهد که می‌تواند به پیشگیری از ابتلا به بیماری قلبی پشتیبانی کند. اگر مکمل‌هایی با حداقل ۱٫۵ گرم دارچین در روز مصرف کنید، امکان پذیر در صورت ابتلا به بیماری متابولیک، سطح کلسترول کل، کلسترول بد (LDL)، تری‌گلیسریدها و قند خون شما افت اشکار کند.

دقت به این مسئله الزامی است که مطالعات انجام‌شده در عرصه‌ی تأثیر دارچین یا بر بیماری‌ها و مشکلات سلامتی محدود است یا فقط روی سلول‌ها یا حیوانات انجام شده است. مصرف مقادیر معمول دارچین به گمان زیادً تأثیر بسیاری روی سلامتی شما ندارد. مصرف مقدار بسیاری از آن نیز ایده خوبی نیست.

از آنجا که دارچین به‌گفتن یک درمان اثبات نشده، دوز مشخصی نیز برای آن تعیین نشده است. برخی کارشناسان مقدار نصف تا یک قاشق چای‌خوری (۲ تا ۴ گرم) پودر دارچین در روز را نظر می‌کنند. برخی مطالعات از مقادیر یک تا ۶ گرم دارچین منفعت گیری کرده‌اند. دوزهای بالا امکان پذیر سمی باشد.

تحریک و آلرژی: دارچین طبق معمولً عوارض جانبی ندارد، اما مصرف بیش‌ازحد آن می‌تواند دهان و لب‌های شما را تحریک کند و جهت زخم بشود. برخی افراد به آن حساسیت دارند. اگر آن را روی پوست خود قرار دهید، امکان پذیر جهت قرمزی و سوزش بشود.

سمیت: خوردن مقدار بسیاری دارچین کاسیا خصوصاً اگر دچار مشکلات کبدی باشید، می‌تواند سمی باشد. کومارین حاضر در برخی از محصولات دارچین می‌تواند جهت مشکلات کبدی بشود، اما مقداری که دریافت می‌کنید، طبق معمولً به حدی ناچیزی است که مشکلی تشکیل نمی‌کند. با دقت به فقدان شواهد درمورد ایمنی آن، کودکان، زنان باردار و شیرده باید از مصرف دارچین به‌گفتن درمان اجتناب کنند.

افت قند خون: دارچین امکان پذیر بر سطح قند خون تأثیر داشته باشد، به این علت اگر به دیابت مبتلا هستید و مکمل دارچین مصرف می‌کنید، امکان پذیر نیاز باشد مقدار داروهای تجویزی شما تنظیم بشود.