رابطه بین خواب طولانی و خطر زوال عقل پس از سکته مغزی خفیف, تحقیقات جدید نشان میدهد که گذاشتن زمان بیش از حد در رختخواب و دشواری در آغاز خواب میتواند نشانهای از سلامت نامطلوب مغز در افرادی باشد که سکته مغزی خفیف یا حمله ایسکمیک گذرا (TIA) را تجربه کردهاند. این مطالعه که توسط محققان دانشگاه ادینبورگ انجام شده، بر اهمیت کیفیت خواب بر عملکرد شناختی تأکید دارد.
یافتههای کلیدی مطالعه بر روی ۴۲۲ بیمار تیم پژوهشی بقیاده دکتر جوآنا واردلاو، الگوهای خواب ۴۲۲ نفر را در ادینبورگ و هنگکنگ ردیابی کرد. شرکتکنندگان در بازه یک تا سه ماه پس از وقوع سکته خفیف یا TIA، از اسکن مغزی، پرسشنامههای خواب و آزمونهای شناختی عبور کردند.
ی بیماران با خواب طولانی، شواهدی از آسیب به رگهای خونی کوچک و افزایش هیپراینتنسیتههای ماده سفید را آشکار کرد.
این نواحی، نشاندهنده آسیب به بافتهای عمیق مغز هستند که میتوانند پیشدرآمد زوال عقل یا تکرار سکته مغزی باشند.
نی و آسیب مغزی مشاهده شده، اما برای اثبات علیت و بررسی اینکه آیا بهبود بهداشت خواب میتواند این اثرات مخرب را معکوس کند، به مطالعات گستردهتری نیاز است.
این پژوهش در راستای درک بهتر مکانیسمهای محافظت مغزی پس از رویدادهای واسکولار الدماغی گام مهمی محسوب میشود.