این موجودات شگفت دریایی هنگامی مجروح خواهد شد، بدنشان را با یکدیگر ادغام می‌کنند_کویر دانش

گروهی از دانشمندان که گردوی دریایی (Mnemiopsis leidyi) را مطالعه می‌کنند، به‌طور اتفاقی ناظر رویدادی شگفت‌انگیز بودند. به‌نظر می‌رسد هنگامی این شانه‌داران صدمه می‌بینند، می‌توانند با هم ادغام شوند تا جانوری واحد را تشکیل کنند و حتی عملکردهای بدنی یکسانی داشته باشند.

گروه پژوهشی درحال نگهداری جمعیتی از شانه‌داران در مخزنی از آب دریا می بود که توجهش به شانه‌داری بزرگ با شکل بدنی عجیبی جلب شد. به‌نظر می‌رسید دو شانه‌دار با هم ترکیب شده‌اند، اما باور این نوشته دشوار می بود. دکتر کی جوکورا، نویسنده مطالعه از دانشگاه اکستر بریتانیا به آی‌اف‌ال ساینس او گفت: «زیاد شگفت‌زده شدم. در آن زمان تنها بودم اما فورا رفتم تا آن همکاران دیگرم را نیز در جریان بگذارم.»

پژوهشگران از گردوی دریایی ادغام‌شده فیلمبرداری کردند که مشخص می کند چطور آن‌ها همانند جانوری واحد عمل می‌کنند‌.

وقتی که جوکورا به مطالعه‌ای قدیمی درمورد گردوی دریایی برخورد کرد، گمان آن‌ها ثابت شد. او افزود: «ادغام‌شدن گردوی دریایی درواقع در سال ۱۹۳۷ گزارش شده می بود. من هم هنگامی آن مقاله را اشکار کردم، شوکه شدم.»

پژوهشگران تصمیم گرفتند آزمایش‌های جدیدی روی گردوی دریایی انجام بدهند. آن‌ها چندین گردوی دریایی را در روزهای متفاوت از مکان‌های جداگانه‌ای جمع‌آوری کردند و بعد از جدا کردن بخشی از بدنشان، آن‌ها را در تماس نزدیک نگه داشتند.

در ۹ از ده آزمایش، شانه‌داران با پیروزی با هم ترکیب شده‌اند و همه جفت‌های ادغام‌شده برای سه هفته‌ی کامل در مخزن نگهداری زنده ماندند. در آن زمان، آن‌ها عملکردهای بدنی مشترکی ازجمله انقباضات عضلانی هماهنگ را رشد دادند. این نوشته هنگامی اشکار شد که پژوهشگران به نقطه‌ای که وقتی بدن یکی از شانه‌داران می بود تلنگر زدند، اما کل بدن ترکیب‌شده عکس العمل نشان داد. جوکورا در بیانیه‌ای او گفت: «از مشاهده‌ی این که تحریک مکانیکی اعمال‌شده در یک سمت گردوی دریایی به انقباض عضلانی هماهنگ در سمت دیگر منجر شد، شگفت‌زده شدیم.»

شانه‌داران ادغام‌شده این چنین دارای دستگاه گوارش یکپارچه‌ای بودند که بدن ترکیبی را به اندازه‌ی کافی تغذیه می‌کرد. این حقیقت که هر دو شانه‌دار بدون مشکل به یک بدن تبدیل شده بودند، کاملا مشهود می بود. به‌حرف های‌ی نویسندگان، علت امکان‌پذیری این اتفاق امکان پذیر فقدان خودآگاهی باشد. جوکورا افزود: «یافته‌های ما مشخص می کند شانه‌داران امکان پذیر فاقد سیستمی برای تشخیص اعضای خود از اعضای فرد دیگر باشد. علاوه‌بر‌این، داده‌ها مشخص می کند دو جانور مجزا می‌توانند به شدت سیستم‌های عصبی خود را ادغام کنند و پتانسیل‌های عمل مشترکی داشته باشند.»

جوکورا تصمیم دارد در پژوهش‌های آینده اتفاق‌ی ادغام را با تمرکز روی سیستم عصبی شانه‌داران ژله‌ای ادغام‌شده بازدید کنند و از تصویربرداری زنده برای مشاهده‌ی مستقیم این نوشته منفعت گیری کند که چطور سیگنال‌های الکتریکی بین آن‌ها منتقل می‌بشود.

مطالعه در مجله‌ی کارنت بایولوژی انتشار شده است.