[ad_1]
به نقل از بهداشت نیوز کارهایی هست که پدر و مادرها انجام آن ها را برای فرزند خود بی نتیجه ممنوع کرده اند. و ما در ادامه می خواهیم از چیزهایی بگوییم که نباید فرزندتان را از انجام آن ها منع کنید.
۱- پاره و کثیف کردن لباسهای خود
برای کودک، بهترین راه برای یادگیری درمورد ی دنیای بیرون، گشتن و جستجو در محیط حوالی است. طبیعی است که در این چنین موقعیتی کودک بی دقت به قیمت و مارک لباسش، آن را پاره یا کثیف کند.
اگر برای هزینه ی متحمل شده برای خرید لباس هایی که اکنون دیگر خراب شده اند، غمگین هستید، بهتر است یک دسته از لباس های فرزندتان فقطً مخصوص بازی و گردش بگذارید و بقیه را برای موقعیت های دیگر نگه دارید.
۲- خوردن تنقلات
همه ی بچه ها عاشق تنقلات اند. با ممنوع کردن خوردن تنقلات برای فرزندتان، آن را تبدیل به یک تابو و فرزندتان را نسبت به این خوراکی ها حریص تر می کنید. با این کار فرزندتان خوردن تنقلات را کنار نمی گذارد، بلکه از هر فرصتی برای خوردن تنقلات منفعت گیری خواهد کرد.
کارشناسان اعتقاد دارند والدین باید گهگاه برای فرزند خود تنقلات بخرند تا با این کار به او یاد دهند که می تواند در خانه یک بسته چیپس داشته باشد بدون این که همه آن را یکباره بخورد. به علاوه، فرزندتان فهمید می بشود که نیازی نیست یک بسته شکلات را از پدر و مادر نهان کند.
۳- خرج کردن پول خود برای چیزهای بی نتیجه
تحقیقات نشان داده کودکان امروزی پول خود را زیاد تر صرف بیرون رفتن با دوستان، وسایل دیجیتال یا خریدهای اینترنتی، اسباب بازی، لباس یا کفش، غذا و خوراکی و رفت و آمد می کنند. تعداد بسیاری از والدین صرف پول برای چیزهای بی نتیجه را کار احمقانه ای می دانند، به همین علت تلاش می کنند با منع کردن یا نصیحت کردن، جلوی خریدهای غیر ضرور فرزندشان را بگیرند.
با این حال پدر و مادرها به ۲ علت باید این شیوه را کنار بگذارند: اول این که، هنگامی پولی را به فرزندتان دادید، آن پول دیگر به فرزندتان تعلق دارد و تنها خودش می تواند درمورد ی نحوه ی خرج کردن آن تصمیم بگیرد. دوم این که، بد نیست فرزندتان پولش را صرف چیزهای بی نتیجه کند تا پشیمانی سپس از آن را توانایی کند. تنها با این کار است که او می تواند یاد بگیرد که چطور مخارجش را کنترل کند و بین هوس های آنی با نیازها و خواسته های واقعاً مهم اختلاف قائل بشود.
۴- هیچ کاری نکردن
روانشناسان می گویند کودکان امروزی به مقدار زیاد بیشتری نسبت به نسل های قبلی، مضطرب اند، درگیری فکری دارند و افسرده می باشند. یک علت این کار به این برمی گردد که اکنون تعداد بسیاری از کودکان ناچار به شرکت در چیزی همانند به یک مسابقه برای کسب دانش می باشند. هر چه می گذرد دروس مدرسه دشوارتر و سنگین تر می شوند، ترندهای روز هم زیاد تر شده اند و شبکه های اجتماعی هم کودکان را دچار قیاس ی خود با دیگران می کنند.
به همین علت، کودکان امروزی نیاز شدیدی به هیچ کاری نکردن دارند. اگر زمان خالی ای در برنامه ی فرزندتان هست، آن را با کارهای تازه فوراً پُر نکنید. بعضی اوقات ملزوم است که هیچ کاری برای انجام دادن نداشته باشید و با انجام هر کاری که دوست دارید، حس نشاط و رهایی کنید.
۵- غیبت از مدرسه
بعضی اوقات احتمالا ملزوم باشد که خودمان زمان آزادی برای فرزندمان تشکیل کنیم، بخصوص اگر فهمید شده باشیم که افسرده یا عصبی می باشند. داشتن کارکرد تحصیلی خوب مهم ترین چیز نیست. مهم، سلامت روحی بچه مدرسه ای است که زیر آوار تکالیف درسی مانده است. اگر حس می کنید که فرزندتان به استراحت نیاز دارد، این زمان را به او دهید و گوش شنوایش شوید؛ ببینید که چه می خواهد، دوست دارد چه کاری انجام دهد و آرزویش چیست. چون با وجود درگیری های بسیاری که هم والدین و هم فرزند به آن ها گرفتارند، بعضی اوقات سخت می بشود زمان و انرژی ملزوم برای گشتن به جستوجو جواب این چنین سؤالات ساده ای را به دست آورد.
۶- او گفت و گو با بزرگترها
این نوع ممنوعیت در رابطه کودکان کم سن و سال می تواند خطرناک باشد. زیاد مهم است که به فرزندتان یاد دهید که همه ی بزرگ ترها افراد خوبی نیستند و نباید با همه ی دستورات و خواسته های آن ها فوراً موافقت کرد.
در رابطه کودکانی که سن بیشتری دارند، این مسأله زیاد تر جنبه ی اخلاقی دارد. عقلمندی و انصاف، به سن فرد بستگی ندارد. بعضی اوقات امکان پذیر که یک فرد مسن مرتکب نادرست بشود یا حرکت بی ادبانه ای از او سر بزند. فرزندتان باید یاد بگیرد که در این چنین موقعیت هایی از نظر و حد و مرزهای شخصی اش دفاع کند. به علاوه باید به او یاد دهید که این کار را بدون جر و او گفت و گو و توهین انجام دهد.
اگر به این علت فکر می کنید کنترل فرزند نوجوان تان را از دست داده اید که زیاد تر اوقات باهم جر و او گفت و گو می کنید، فراموش نکنید که جر و او گفت و گو امری دو طرفه است و تنها توسط یک نفر انجام نمی بشود. به این علت با تلاش برای سازش و مصالحه، الگوی خوبی برای فرزندتان شوید.
۷- انتخاب لباسهای خود
خرید رفتن با فرزند برای تعداد بسیاری از پدر و مادرها کار سختی است، نه فقط برای قیمت ها، وجود انتخاب های زیاد متعدد و جر و او گفت و گو های مداوم، بلکه هم برای موافق نبودن شان با چیزهایی که فرزندشان آن ها را دوست دارد. روانشناسان به والدین پیشنهاد می کنند خونسردی خود را نگه داری کنند و برای داشته باشند که قرار نیست خودشان آن شلوار جین زاپ دار یا آن هودی سنگشور را بپوشند.
به ۲ علت بهتر است اجازه دهید فرزندتان خودش لباس هایش را انتخاب کند: اول این که، با این کار به فرزندتان پشتیبانی می کنید «خود» شخصی اش را بسازد. او یاد می گیرد که روی فردیتش کار کند و جایگاه خودش را در جامعه اشکار کند. دوم این که، با این کار فرزندتان به جای نهان کردن لباس های مورد علاقه اش در اعماق کمد خود می تواند آن ها را به تن کند. و این کار را بدون جر و او گفت و گو و دلخوری هر روزه انجام خواهد داد.
۸- سخن گوشنکن بودن
تعداد بسیاری از پدر و مادرها با کلمه «بچه ی سخن گوش نکن» آشنا می باشند. در نگاه اول، به نظر می رسد در بعد آن چیزی جز سردردهای بی آخر پدر و مادر نیست. اما بیاید ببینیم عکس آن چه می بشود: بچه ای که خودکار اطاعت می کند و هر چه از او بخواهند انجام می دهد. این بچه در آینده تبدیل به فردی فرمان پذیر خواهد شد که هیچ شانسی برای دفاع از خود و خواسته هایش نخواهد داشت. و به طور حتم، اطرافیانش از سوء منفعت گیری از این ویژگی او خوشحال خواهند شد.
در سختی پرورش یک فرزند نافرمان شکی نیست، اما این چنین بچه هایی طبق معمولً در آینده تبدیل فردی با مطمعن به نفس می بشود که خود را توانمند می بینند، به جای این که در گوش خودشان پچ پچ کنند «تو توان انجام این کار را نداری».
۹- انجام کارهای بزرگسالانه
روانشناسان اعتقاد دارند کودکان امروزی زیاد سریع اغاز به بالغ شدن می کنند. تعجبی هم ندارد؛ بخصوص در دنیایی که دائماً از پدر و مادر خود این چنین جملاتی می شنوند: «تو که دیگر بچه نیستی! … باز هم که بچه بازی درآوری! … بالاخره کِی می خواهی بزرگ شوی؟». بچه ها با یک بشکن به لحاظ ذهنی بزرگ نمی شوند؛ آن ها می توانند تظاهر به بالغ بودن کنند، اما برای سختی های دوران بزرگسالی آماده نیستند. اگر زیاد زمان است که فرزندتان همان علائق و سرگرمی های دوران کودکی اش را دارد، هیچ لزومی ندارد او را از انجام شان منع کنید. اجازه دهید فرزندتان با شدت خودش بزرگ بشود.
۱۰- انجام بازیهای ویدئویی
تحقیقات نشان داده بازی های ویدئویی برای مغز کودکان مفیدتر از تماشای تلویزیون می باشند. دلیلش این است که بازی های ویدئویی به مغز آن ها یاد می دهد عکس العمل سریعی داشته باشد و اطلاعات را بخواند. این توانایی برای وقتی که فرزندتان بزرگ می بشود و در محیطی پیشرفته به لحاظ فناوری زندگی می کند که به طور حتم از اکنون زیاد پیشرفته تر خواهد می بود، سودمند واقع خواهد شد.
به علاوه، برای داشته باشید که سختگیری بیشتر از اندازه در خصوص بازی های ویدئویی، فرزندتان را نسبت به آن ها حریص تر می کند، اما اگر اجازه ی انجام بازی های ویدئویی را به او دهید، برخورد متعادل تری با این نوع سرگرمی خواهد داشت.
منبع: روزیاتو
[ad_2]
منبع