>> کهکشان راه شیری بخشی از یک محوطه جاذبه ده برابر بزرگتر است >> تحقیقات جدید ستارهشناسی ن

>> کهکشان راه شیری بخشی از یک محوطه جاذبه ده برابر بزرگتر است >> تحقیقات جدید ستارهشناسی نشان میدهد که منطقۀ کیهانی که ما در آن زندگی میکنیم، بسیار وسیعتر از تصورات پیشین است. بر اساس یافتههای تازه، ابرخوشهی بینکهکشانی که میزبان کهکشان راه شیری است، احتمالاً تنها بخشی از یک محوطه جاذبه است که ابعادی ده برابر بزرگتر از خانه فعلی ما در جهان دارد. محوطههای جاذبه چیستند؟

جهان پر است از محوطههای جاذبه (BOA)؛ مناطقی که گرانش یک جسم عظیم، تمام مواد و اجرام اطراف را به سمت مرکز خود میکشد. این محوطهها مانند عروسکهای تودرتو درون یکدیگر قرار دارند و یک سلسله مراتب کیهانی را شکل میدهند. سلسله مراتب جاذبه از زمین تا لانیاکیا برای درک بهتر این ساختار، میتوان از مقیاسهای کوچک به بزرگ حرکت کرد محوطه جاذبه زمین ماه در این محدوده به دور زمین میچرخد.

محوطه جاذبه منظومه شمسی زمین و سایر سیارات به دور خورشید میچرخند. محوطه جاذبه کهکشان خورشید به همراه ستارگان دیگر به دور سیاهچالهی کلانجرم مرکز راه شیری میچرخد. گروه محلی کهکشانها لایه بعدی شامل راه شیری، کهکشان آندرومدا، کهکشان مثلث و کهکشانهای اقماری کوچکتر مانند ابرهای ماژلانی است. خوشه دوشیزه و ابرخوشه دوشیزه با نزدیک به دو هزار کهکشان، لایههای بعدی را تشکیل میدهند.

ابرخوشه لانیاکیا لایه نهایی شناختهشده که در سال ۲۰۱۴ کشف شد، با حدود ۱۰۰ هزار کهکشان و قطر ۵۰۰ میلیون سال نوری، به معنی بهشت بیکران در زبان هاوایی است. اهمیت کشف جدید برای شناخت جهان این پژوهش نشان میدهد که مرزهای خانه کیهانی ما فراتر از ابرخوشه لانیاکیا هم میتواند ممتد باشد.

درک این محوطههای جاذبهی تو در تو، به ستارهشناسان کمک میکند تا توزیع ماده در جهان، جریانهای کیهانی و تکامل ساختارههای بزرگ را بهتر مدلسازی کنند. >>