سیاره ابرزمین HD 20794d دنیای شگفتانگیز با مدار بیضی در کمربند حیات ستاره همسایه, ستاره HD ۲۰۷۹۴ که در صورت فلکی جوی قرار دارد، با قدر ظاهری ۴٫۳ یکی از روشنترین ستارههای میزبان سیارههای فراخورشیدی است که میتوان با چشم غیرمسلح آن را در آسمان شب رصد کرد. این ستاره در فاصلهی نسبتاً کمی از زمین قرار دارد و به همین دلیل طی دو دهه اخیر به دقت مورد مطالعه قرار گرفته است.
کشف سیارههای ابرزمین در منظومه HD ۲۰۷۹۴ در سال ۲۰۱۱، تیمی از ستارهشناسهای مرصد ژنو به رهبری دوموسک دو سیاره ابرزمین به نامهای HD 20794b و HD 20794c را کشف کردند که به ترتیب با دورههای ۱۸٫۳ و ۸۹٫۶ روزه به دور ستاره خود میچرخند. در همان مقطع شواهدی از سیارهی سوم با دوره ۴۰ روزه گزارش شد، اما تحلیلهای بعدی نشان داد آن سیگنال کاذب بوده است.
اکنون با استفاده از الگوریتم پیشرفته YARARA که توسط مایکل کریتینیر از دانشگاه آکسفورد توسعه یافته، وجود سیارهی واقعی HD 20794d با اطمینان بالا تایید شده است. مدار بیضی و منحصر به فرد سیاره d ویژگی شگفتانگیز این سیاره، مدار بسیار بیضی آن است.
(۱۱۲ میلیون کیلومتر) در نزدیکترین نقطه (پریستاره) و ۲ واحد نجومی (۳۰۰ میلیون کیلومتر) در دورترین نقطه (آپواستاره) متغیر باشد.
موقعیت در کمربند حیات این بازه فاصله، سیاره را دقیقاً در امتداد کمربند حیات ستاره قرار میدهد؛ منطقهای که در آن دمای سطح میتواند برای وجود آب مایع مناسب باشد. برای مقایسه، در منظومه شمسی زهره در لبه داخلی (۰٫۷۲ واحد نجومی) و مریخ در لبه خارجی (۱٫۵ واحد نجومی) کمربند حیات قرار دارند.
اقلیم و فصول عجیب HD 20794d برخلاف زمین که فصول ناشی از شیب محور چرخش (۲۳٫۴ درجه) است، فصول در این سیاره ابرزمین کاملاً تحت تأثیر تغییرات شدید فاصله از ستاره در طول مدار بیضی شکل میگیرند زمستان طولانی و سخت سیاره بخش زیادی از سال در دورترین نقطه مدار، در سرمای شدید به سر میبرد. بهار و ذوب یخ با نزدیک شدن به ستاره، یخها به سرعت ذوب میکنند.
تابستان کوتاه و بسیار داغ در نزدیکترین نقطه، دما به شدت بالا میرود و احتمالاً اقیانوسها (در صورت وجود) شروع به تبخیر میکنند. پاییز و بارش بخار آب در اتمسفر متراکم شده و به صورت باران یا برف بارید. هنوز مشخص نیست حیات در چنین شرایط نوسانی و شدید بتواند دوام بیاورد یا خیر. منشأ مدار بیضی تعاملات اولیه منظومه دوموسک معتقد است ریشه این مدار بیضی در دوران اولیه شکلگیری منظومه باید جستجو شود.
بیضی کرده و سپس خود از منظومه خارج شده است. نتایج کامل این کشف در مجله معتبر نجوم و اختر فیزیک ( & ) منتشر شده است.
