کشف جوانترین سیاره فراخورشیدی با عمر کمتر از ۳ میلیون سال؛ IRAS ۰۴۱۲۵+۲۹۰۲ b, دانشمندان موفق به شناسایی جوانترین سیاره فراخورشیدی شناختهشده شدند که عمر آن کمتر از ۳ میلیون سال برآورد میشود. این کشف در منظومه ستارهای IRAS ۰۴۱۲۵+۲۹۰۲ اتفاق افتاده و در مجله معتبر نیچر منتشر گردیده است.
پیش از این، سیارههای رصدشده در طیف سنی ۱۰ تا ۴۰ میلیون ساله قرار داشتند و وجود سیارههای بسیار جوانتر، چالش بزرگی برای نظریههای شکلگیری سیارهها بود. چرا کشف سیارههای جوان دشوار است؟ ستارههای نوپا معمولاً توسط دیسکهای پیشسیارهای غلیظ احاطه شدهاند که نور ستاره را میبلند و رصد سیارههای گذرا را gầnبهمحال میسازد.
چکتر از مشتری است و قطر آن ۱۰.۷ برابر قطر زمین برآورد میشود.
با وجود ابعاد مشابه مشتری، چگالی این سیاره بسیار پایینتر است و حداکثر ۳۰ درصد جرم مشتری را دارا میباشد. محققان معتقدند که این سیاره در حال انقباض است و در آینده به سیارهای کوچکتر، شبیه به زحل یا نپتون تبدیل خواهد شد. مدار و دمای سیاره دوره چرخش سیاره حول ستاره والد ۸.۸۳ روزه است. با وجود اینکه ستاره میزبان کمجرم است، سیاره مقدار زیادی انرژی دریافت میکند و دماهای بالایی تجربه میکند.
سبت به صفحه مدار سیاره و خط دید ماست.
در حالی که ستاره همراه (در صورت وجود) و استوای ستاره والد در یک صفحه با مدار سیاره قرار دارند، دیسک بیرونی به شدت ناهمتراز است. علت این ناهمترازی همچنان ناشناخته مانده و میتواند نشاندهنده تعاملات گرانشی پیچیده در مراحل اولیه شکلگیری منظومه باشد. تفاوت با سایر سیارههای جوان کشفشده سیارههای جوان دیگر که تا به امروز شناسایی شدهاند، معمولاً جرم بسیار بیشتری دارند و در مرز سیاره و کوتوله قهوهای قرار میگیرند.
این اجرام در مدارهای عریض میچرخند و به دلیل گرمای باقیمانده از شکلگیری، بهصورت مستقیم قابل رصد هستند. در مقابل، IRAS ۰۴۱۲۵+۲۹۰۲ b با روش ترانزیت (عبور) کشف شده و دسترسی به اطلاعات دقیقتر از آن امکانپذیر است. اهمیت استراتژیک برای رصدهای آینده این منظومه در فاصله حدود ۵۲۱ سال نوری از زمین قرار دارد.
اگرچه این فاصله زیاد به نظر میرسد، اما در مقیاس کهکشان نسبتاً نزدیک است و به عنوان یکی از نزدیکترین سیارههای جوان شناختهشده، هدف ایدهآلی برای رصدهای پیگیر با تلسکوپهای فضایی مانند جیمز وب و تلسکوپهای زمینی نسل بعد محسوب میشود.
