[ad_1]
نوشته و ویرایش شده توسط مجله ی کویر دانش
ژئوفیزیکدانان از کشف اقیانوسی عظیم در زیر سطح سیاره مریخ که امکان پذیر پناهگاهی برای حیات باشد، خبر خواهند داد.
دانشمندان با بازدید دادههای لرزهنگاری کاوشگر اینسایت ناسا، فضاپیمای رباتیک سطحنشین مریخ، به گمان وجود مخزنی عظیم و زیرزمینی در این سیاره پی بردهاند که حاوی مقدار بسیاری آب مایع است. این اقیانوس حاوی آب کافی برای پوشاندن کل سیاره است، با این حال، مخزن در عمق زیاد بسیاری قرار دارد و با هیچ روش شناختهشدهای دسترسپذیر نیست.
مخزن آب در لایهای از سنگهای شکسته قرار دارد و در عمق ۱۱٫۵ تا ۲۰ کیلومتری زیر پوستهی خارجی مریخ، محبوس شده است. برای دستیابی به آن، به سطحی زیاد پیچیده از عملیات حفاری نیاز است که تا بحال در زمین هم انجام نشده است.
اما کاشفان اقیانوس مریخی باور دارند که اگر روزی انسانها به آب نهان مریخ دسترسی اشکار کنند، این مخزن میتواند مکانی نویدبخش برای جستجوی حیات باشد.
اقیانوس زیرزمینی مریخ میتواند نشانهای از وجود حیات در این سیاره باشد
مایکل مانگا، استاد زمینشناسی و علوم سیارهای در دانشگاه کالیفرنیا برکلی و یکی از نویسندگان مطالعه، در بیانیهای او گفت: «همانطور که میدانیم، وجود آب برای حیات الزامی است. من دلیلی نمیبینم که این مخزن زیرزمینی، محیط سکونتپذیری نباشد. این کار در زمین هم صادق است؛ معادن عمیق و اعماق اقیانوسها حیات را در خود پناه دادهاند.»
مانگا افزود: «ما هیچ مدرکی برای وجود حیات روی مریخ اشکار نکردهایم، اما حداقل مکانی را یافتهایم که در اصل، باید از توانایی نگه داری حیات برخوردار باشد.»
کانالهای رودخانههای خشکشده، دلتاها و بسترهای دریاچهای که در سطح مریخ پراکنده می باشند، شواهدی را به دانشمندان اراعه خواهند داد که مشخص می کند وقتی در سطح این سیارهی خشک، آب بسیاری وجود داشته است. اما نزدیک به ۳٫۵ میلیارد سال پیش، تغییری ناگهانی در اقلیم مریخ، آب را به کل از سطح سیاره پاک کرد.
علت خشکی سریع مریخ تا این مدت اشکار نیست، اما دانشمندان نظر دادهاند که این کار امکان پذیر به علت ازدسترفتن ناگهانی میدان مغناطیسی سیاره، برخورد سیارک، یا حیات میکروبی باستانی باشد که سیاره را با تغییرات اقلیمی ناگهانی روبه رو کرد. شناسایی علت دقیق این تغییرات و این که آب از سطح مریخ یک دفعه کجا رفت، به یکی از سوالهای مهم دانشمندان تبدیل شده است.
دانشمندان برای بازدید فضای درونی سیاره و دستیابی به سرنخها، در مطالعهی تازه از دادههای جمعآوریشده توسط کاوشگر اینسایت ناسا، آزمایشگاه لرزهنگاری رباتیک که از سال ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۲ به مطالعهی فعالیتهای داخلی سیاره سرخ پرداخت، منفعت گیری کردند. حسگرهای اینسایت به کاوشگر امکان دادند تا لرزههایی با قوت حداکثر ۵ ریشتر را که در پی برخورد شهابها و جابهجاییهای ناشی از فعالیتهای آتشفشانی در سیاره رخ دادند، ثبت کند.
مانگا میگوید دانشمندان با منفعت گیری از این دادهها در مدل ریاضی شبیه مدلهایی که برای یافتن سفرههای آب و ذخایر نفتی در زمین منفعت گیری میبشود، موفق شدند تا نقشهای داخلی از مریخ تهیه کنند و به ضخامت پوسته، عمق هسته، ترکیب هسته و حتی اطلاعاتی درموردی دمای درون گوشته دست یابند.
دستیابی به اقیانوس مخفی فراتر از توانمندیهای فنی انسان است
بازدید پوستهی عمیقتر مریخ نشان داد که به گمان زیاد، پوستهی این سیاره از سنگهای آذرین شکستهای راه اندازی شده که حاوی مقدار زیاد بسیاری آب مایع است. حجم آب آنقدر زیاد است که میتواند همه اقیانوسهای مریخی را پر کند؛ بدین معنی که میلیاردها سال پیش، آب مریخ به گمان زیاد تبخیر و در فضا ناپدید نشد، بلکه به درون پوستهی سیاره نفوذ کرد.
اکنون، دستیابی به اقیانوس مخفی فراتر از توانمندیهای فنی انسان است. عمیقترین چاه حفرشده به دست بشر روی زمین، چاه ابرژرف کولا در روسیه است که فقط مقداری بیشتر از ۱۲ کیلومتر عمق دارد. بااینحال، اقیانوس تازهکشفشده تنها مکان دردسترس دانشمندان برای جستجوی حیات مریخی نیست.
در واقع، مثالهایی از گردوخاک مریخی و حتی شواهدی از حیات باستانی، امکان پذیر هماکنون توسط مریخنورد پرسویرنس جمعآوری شده باشد که از سال ۲۰۲۱، برای جمعآوری مثالهای زمینشناسی مریخ در حال بازدید سطح دهانه یزرو است.
ناسا در ابتدا برنامهریزی کرده می بود که مأموریت بازیابی مثالها را در سال ۲۰۲۶ اغاز کند، اما این تاریخ به علت نگرانیهای بودجه تا سال ۲۰۴۰ به تعویق افتاده است. سازمان فضایی اکنون درحال خواست نظر از شرکتهای خصوصی برای شدتبخشیدن به جدول وقتی مأموریت است.
دانشمندان یافتههای خود را در مجله PNAS انتشار کردهاند.
دسته بندی مطالب
[ad_2]