پژوهشگران شواهدی از وجود جنگل بارانی باستانی در جنوبگان کشف کردند_کویر دانش

کشف کهربا در جنوبگان ما را از فضای منجمد جاری قاره بیرون می‌برد و زیستگاهی باستانی را نشانمان می‌دهد که وقتی آن‌قدر گرم و مرطوب می بود که درختان تولیدکننده‌ی صمغ می‌توانستند در آن رشد کنند. در اواسط کرتاسه، این درختان می‌بایست ماه‌ها تاریکی مطلق زمستان را تحمل می‌کردند. آن‌ها حتی اگر ناچار می‌شدند برای زمان طویل به حالت خفته بمانند، در این محیط دوام می‌آوردند.

قبل از کشف تازه، دانشمندان مثالهایی از کهربا را نواحی جنوبی کره زمین همانند جنوب حوضه آتوی در استرالیا و سازند توپوآنگی در نیوزیلند اشکار کرده بودند. یوهان کلاگس، زمین‌شناس مؤسسه آلفرد وگنر آلمان می‌گوید:  «فهمیدن این نوشته زیاد شوق‌انگیز می بود که در مقطعی از تاریخ، هر هفت قاره دارای شرایطی آب‌وهوایی بودند که به درختان تشکیل‌کننده‌ی صمغ امکان رشد می‌داد. اکنون تصمیم داریم درمورد این اکوسیستم جنگلی زیاد تر بدانیم و ببینیم آیا می‌توانیم آثاری از حیات را در کهربا اشکار کنیم یا خیر.»

دانشمندان از اغاز قرن نوزدهم چوب و برگ‌های فسیل‌شده‌ای را در جنوبگان کشف کردند؛ اما تعداد بسیاری از این اکتشافات به صدها میلیون سال پیش از وجود ابرقاره جنوبی گوندوانا برمی‌گردد. اشکار نیست هنگامی جنوبگان از استرالیا و آمریکای جنوبی دور شد و به سمت جنوب رفت، چه اتفاقی برای جنگل‌های آن افتاد.

در سال ۲۰۱۷، پژوهشگران بستر دریا را در نزدیکی جنوبگان غربی حفاری کردند و شواهدی از این زیستگاه‌های از دست‌رفته به دست آوردند.

بعد از چندین سال تجزیه‌و‌تحلیل، کلاگس و گروهی از پژوهشگران در سال ۲۰۲۰ اظهار کردند شبکه‌ای از ریشه‌های فسیل‌شده را اشکار کرده‌اند که به اواسط دوره کرتاسه برمی‌گردد. آن‌ها این چنین زیر میکروسکوپ شواهدی از گرده و هاگ را اشکار کردند. همین کاوش‌ها اکنون ثابت کرده است که درختان صمغ‌ساز وقتی در جنوبگان وجود داشتند.

کلاگس و تیم پژوهشی، در لایه‌ای گلسنگی به طول سه متر چندین برش کوچک از کهربایی شفاف با اندازه نیم تا یک میلی‌متر را توضیف کرده‌اند. هر کدام از کهرباها رنگ‌هایی از زرد تا نارنجی را نشان خواهند داد و دارای ترک‌های مقعر معمولی روی سطح خود می باشند. این ترک‌ها نشان‌دهنده‌ی جریان صمغ است که هنگامی تشکیل خواهد شد که شیره از درخت بیرون می‌زند تا از پوست درخت در برابر صدمه‌های ناشی از حشرات یا آتش‌سوزی محافظت کند.

دوران کرتاسه از گرم ترین دوره‌های تاریخ زمین می بود و رسوبات آتشفشانی کشف شده در جنوبگان و جزایر نزدیک شواهدی از آتش‌سوزی‌های مکرر جنگل‌ها در این دوران را مشخص می کند.

به‌نظر می‌رسد بالا آمدن سطح آب جهت شد  صمغ درخت به‌شدت پوشانده بشود و از عواملی همانند تابش زیان اور اشعه فرابنفش و اکسیداسیون که می‌توانستند علتتخریب آن شوند، دور بماند. حتی به‌نظر می‌رسد کهربا تکه‌هایی ریز از پوست درخت را دربردارد؛ اما برای تایید این نوشته به تجزیه‌و‌تحلیل زیاد تر نیاز است.

دانشمندان به آرامی درحال بازسازی تصویری از جنگل‌های باستانی جنوبگان می باشند و تلاش می‌کنند به این نوشته پی ببرند که جنگل‌های باستانی ۹۰ میلیون سال پیش جنوبگان چطور بودند و چه نقشی در اکوسیستم آن قاره داشتند.

یافته‌های مطالعه در مجله‌ی Antarctic Research انتشار شده است.