نشانه‌های هشداردهنده افتپروتئین در بدن که باید جدی گرفته شود_کویر دانش

کد خبر: ۲۷۹۹۴۰

تاریخ انتشار کردن: پنجشنبه ۱۶ اسفند ۱۴۰۳ – ۱۴:۱۰

به نقل از بهداشت نیوز پروتئین یکی از با اهمیت ترین اجزای سازنده بدن انسان است و در تامین انرژی و نگه داری سلامت بدن نقش حیاتی دارد. این ماده برای ساخت و ترمیم بافت‌ها همانند عضلات، پوست، موها و ناخن‌ها الزامی است. پروتئین‌ها در تشکیل آنتی‌بادی برای تحکیم سیستم ایمنی و مبارزه با بیماری‌ها هم نقش مهمی دارند.

بدن نمی‌تواند پروتئین را به‌طور جدا گانه تشکیل کند و آن را از طریق غذاهای گوناگون تامین می‌کند. به همین علت مهم است که روزانه چه مقدار پروتئین دریافت کنیم. اگر پروتئین کافی به بدن نرسد، بدن اغاز می‌کند به مصرف عضلات خودش و همین علتمی‌بشود که عضلات و ماهیچه‌ها تحلیل بروند و پوست نواحی گوناگون بدن به مرور زمان شل و افتاده و نازیبا بشود. درواقع افتپروتئین تبدیل ضعف عضلانی، افت ایمنی بدن و اختلال در کارکرد بدن می‌بشود.

اما از کجا بدانیم پروتئین بدن ما کم است یا نه؟ برای این که فهمید این نوشته شوید، باید به علائم و نشانه‌هایی که بدن‌تان مشخص می کند دقت کنید. افتپروتئین طبق معمولً به‌مرور زمان ظاهر می‌بشود و در بزرگسالان می‌تواند با نشانه‌های خاصی همراه باشد. در این گزارش ۷ نشانه‌ مهم و رایجِ افتپروتئین در بزرگسالان را توضیح می‌دهیم.

خستگی و ضعف عمومی: پروتئین برای تشکیل انرژی و نگه داری قوت عضلانی الزامی است. اگر بدن‌تان پروتئین کافی دریافت نکند، امکان پذیر حس خستگی مداوم یا ضعف کنید. حتی بدون فعالیت سنگین.

ریزش مو و شکنندگی مو و ناخن: مو، ناخن و پوست از پروتئینی به نام کراتین ساخته خواهد شد. افتپروتئین می‌تواند علتنازک شدن موها، ریزش آن‌ها یا شکننده شدن ناخن‌ها بشود.

افت توده عضلانی: پروتئین ماده مهم سازنده عضلات است. اگر به قدر کافی پروتئین مصرف نکنید، بدن امکان پذیر اغاز به تجزیه بافت عضلانی کند تا نیازهای خود را فراهم کند و همین تبدیل کوچک شدن عضلات و تحلیل ماهیچه‌ها می‌بشود.

تورم یا احتباس مایعات: پروتئین‌ها به نگه داری اعتدال مایعات در بدن پشتیبانی می‌کنند. افتپروتئین می‌تواند علتتجمع (احتباس) مایعات و تورم در دست‌ها، پاها یا شکم بشود.

ضعف سیستم ایمنی: پروتئین برای ساخت آنتی‌بادی‌ها و سلول‌های ایمنی الزامی است. اگر مرتباً بیمار می‌شوید یا زخم‌هایتان دیر خوب خواهد شد، امکان پذیر نشانه‌ای از افتپروتئین باشد.

حس گرسنگی دائمی: پروتئین به تنظیم هورمون‌های سیری پشتیبانی می‌کند و افتآن می‌تواند علتبشود حتی سپس از غذا خوردن هم چنان حس گرسنگی کنید. به‌خصوص اگر به جای پروتئین، کربوهیدرات یا چربی زیاد مصرف کرده باشید.

تحول خلق‌وخو: آمینواسیدهای حاضر در پروتئین برای ساخت انتقال‌دهنده‌های عصبی همانند سروتونین و دوپامین الزامی می باشند. افتپروتئین امکان پذیر علتنوسانات خلقی، اضطراب، تحریک‌پذیری و حتی تشدید افسردگی بشود.

این ۲ مورد را پیگیری کنید

برای این که یقین شوید روزانه چه مقدار پروتئین دریافت می‌کنید و آیا این مقدار کافی است یا نه، چندین راه وجود دارد. اگر چند مورد از علائم ذکرشده در بالا را دارید، با یک متخصص تغذیه سخن بگویید کنید و از او مشورت بگیرید. بزرگ‌ترین منفعت پشتیبانی گرفتن از متخصص تغذیه این است که خیال‌تان راحت می‌بشود که بدن‌تان روزانه پروتئین ملزوم را دریافت می‌کند و افت توده عضلانی و دیگر عارضه‌ها به سراغ‌تان نمی‌آید.

بازدید رژیم غذایی، یکی دیگر از راه‌های سنجش مقدار پروتئین دریافتی است. ببینید روزانه چه مقدار پروتئین مصرف می‌کنید. منبع های خوب پروتئین شامل گوشت، ماهی، تخم‌مرغ، لبنیات، حبوبات و آجیل می باشند. نیاز روزانه به پروتئین تقریبا ۰.۸ گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن است. یقیناً این مقدار بسته به سطح فعالیت بدنی، سن، وزن، حالت سلامت و یقیناً مقصد شخص (همانند افت وزن یا تحکیم عضلات) افراد می‌تواند متفاوت باشد.

نحوه محاسبه مقدار پروتئین

محاسبه مقدار پروتئین مورد نیاز بدن هم فرمول ساده‌ای دارد که به ازای هر کیلوگرم وزن بدن محاسبه می‌بشود. این فرمول برای افراد عادی (افرادی که فعالیت بدنی ندارند): ۰.۸ گرم پروتئین به ازای هر کیلوگرم وزن بدن و برای ورزشکاران یا افرادی که عضله‌سازی می‌کنند، ۱.۲ تا ۲ گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن است.

بگذارید با یک مثال او گفت و گو را روشن کنیم؛ اگر وزن شما ۶۰ کیلوگرم باشد و فعالیت بدنی خاصی هم ندارید، باید ۰.۸ گرم پروتئین را ضرب در وزن‌تان کنید تا مقدار پروتئین مورد نیاز بدن‌تان به دست بیاید.

* افراد عادی: ۰.۸ × ۶۰ = ۴۸ گرم پروتئین در روز.

* افراد ورزشکار (افرادی که ۲ تا ۳ روز در هفته ورزش می‌کنند): ۱.۲ × ۶۰ = ۷۲ گرم یا ۲ × ۶۰ = ۱۲۰ گرم پروتئین در روز.

بعد یک فرد با وزن ۶۰ کیلوگرم بسته به سطح و مقدار فعالیت بدنی‌اش نیاز بین ۴۸ تا ۱۲۰ گرم پروتئین دارد. اکنون در هر وزنی که هستید، بسته به سطح فعالیت‌تان عدد ۰.۸ یا ۱.۲ (یا ۲) را در وزن خود ضرب کنید تا مقدار پروتئین مورد نیازتان به دست بیاید.

منبع: همشهری