>> آیینهای تدفین مشترک نئاندرتالها و انسانهای اولیه در شام شواهد جدید از تبادل فرهنگی > تحقیقات جدید دیرینانسانشناسی نشان میدهد که نئاندرتالها و انسانهای خردمند اولیه (هومو ساپینز)، علیرغم تفاوتهای بیولوژیک، الگوهای شگفتانگیز مشابهی در آیینهای دفن مردگان خود داشتند. این تشابهات که در بازه زمانی گسترده و در گروههای پراکنده مشاهده شده، نظر محققان را به سمت ریشههای فرهنگی مشترک یا تبادل دانش سوق داده است.
شام مهد آیینهای تدفین در شرق مدیترانه بر اساس مطالعهای که نتایج آن در مجله منتشر شده، هر دو گونه انسان در بازه زمانی حدود ۹۰ تا ۱۲۰ هزار سال پیش و به صورت همزمان، آیین تدفین را در منطقه جغرافیایی شام آغاز کردهاند.
ین است که شواهد تدفین در آفریقا و اروپا پس از ظهور آن در شام به وجود آمدهاند، که این منطقه را به عنوان مهد محتمل این آیین معرفی میکند.
تشابهات فرهنگی فراتر از تدفین جان هاکس، دیرینانسانشناس دانشگاه ویسکانسین، با اشاره به محدودیت دادهها اما وضوح مثالها، بیان میکند که روشهای تدفین مشخصی وجود داشته که نئاندرتالها و انسانهای اولیه را به هم نزدیک میکند. محققان تأکید دارند که اگر تنها مصنوعات سنگی و استخوانی یافت شده در غارهای شام بررسی شوند، بدون دسترسی به فسیلهای استخوانی، تشخیص تعلق آنها به نئاندرتال یا هومو ساپینز غیرممکن است.
در شرایطی که گروههای انسانی متعدد در یک منطقه محدود زندگی کرده و بر سر منابع محدود رقابت میکردند، دفن مردگان میتواند به عنوان مکانیزمی برای اثبات حق مالکیت و تعلق به غارها و محدودههای جغرافیایی عمل کرده باشد. این دیدگاه نشان میدهد که آیین تدفین ممکن است پاسخگوی نیازهای اجتماعی و اقلیمی همزمان بوده باشد.
نیاز به کاوشهای بیشتر برای نتیجهگیری قطعی با وجود یافتههای جذاب، هاکس و بین هر دو بر عدم کفایت دادههای فعلی برای پاسخ به پرسش اساسی تأکید دارند آیا این آیینها ریشه واحدی داشته و به سایر مناطق گسترش یافته، یا به صورت مستقل در نقاط مختلف ابداع شدهاند؟ هر دو محقق بر ضرورت حفاریهای گستردهتر در آینده صحه میگذارند تا با کشف نمونههای جدید تدفین، تصویر شفافتری از ریشههای فرهنگی بشر اولیه ترسیم شود. >>
