دانشمندان دانشگاه بارسلونا، مؤسسه مطالعات فضایی کاتالونیا و دانشگاه پادوئا با استفاده از شبیهسازیهای پیشرفته حرکت و تکامل ستارگان خوشه ستارهای باز قلائص را در فاصله ۱۵۰ سال نوری از خورشید ردیابی کردند. مقایسه نتایج شبیهسازی با مشاهدات واقعی نشان داد که تفاوتهای مشاهدهشده تنها با وجود دو یا سه سیاهچاله در این خوشه قابل توجیه است.
محققان بیان میکنند این سیاهچالهها میتوانند همچنان در میان ستارگان قلائص باقی مانده باشند یا از خوشه خارج شده باشند؛ با این حال اثرات گرانشی آنها همچنان در ساختار خوشه قابل ردیابی است. یافتهها احتمال بالا میدهد که این سیاهچالهها همچنان در خوشه یا در مجاورت بسیار نزدیک آن قرار داشته باشند.
بنابراین سیاهچالههای خوشه قلائص اکنون نزدیکترین سیاهچالههای شناختهشده به منظومه شمسی محسوب میشوند. پیش از این سیاهچاله گایا بیاچ ۱ با فاصله ۱۵۶۵ سال نوری به عنوان نزدیکترین نمونه شناخته میشد.
مارک گیلس، عضو دپارتمان فیزیک کوانتوم و اخترفیزیک دانشگاه بارسلونا، اظهار داشت این کشف به درک بهتر تأثیر حضور سیاهچالهها بر تکامل خوشههای ستارهای و نقش این خوشهها در تولید امواج گرانشی کمک میکند. نتایج همچنین بینش جدیدی درباره توزیع این أجرام اسرارآمیز در کهکشان فراهم میآورد.
سیاهچالهها از زمان کشف اولین نمونهها تا به امروز یکی از پیچیدهترین پدیدههای کیهانی باقی ماندهاند و محققان زیادی بر روی آنها تمرکز کردهاند. این موضوع بهویژه برای سیاهچالههای کمجرم صادق است که از طریق شناسایی امواج گرانشی رصد شدهاند.
خوشههای ستارهای گروهی از صدها ستاره هستند که از نظر سن و ترکیب شیمیایی شباهت دارند، هرچند پیوند گرانشی میان آنها نسبتا ضعیف است. نتایج این مطالعه در مجله ماهانه نوتیسهای رابینسون انجمن اخترشناسی سلطنتی منتشر شده است.
