روبه رو با دلقک‌های قاتل و زامبی‌ها می‌تواند سیستم ایمنی بدن شما را تحکیم کند_کویر دانش

بازدید از خانه‌ی وحشت امکان پذیر تاثییر جالبی بر سیستم ایمنی ما داشته باشد. یافته‌های مطالعه‌ای تازه مشخص می کند که هراس ناگهانی می‌تواند همانند شوک سریع ناشی از فرورفتن در آب سرد، به‌گفتن محرک برای سیستم ایمنی بدن عمل کند.

به‌گزارش ساینس‌آلرت، پژوهشگران دانشگاه آرهوس دانمارک ۲۲ شرکت‌کننده را که دارای سطوح پایین نشانگرهای التهابی در خون خود بودند، به زمان ۵۰ دقیقه به بازدید از خانه وحشت بردند. در طول این زمان، شرکت‌کنندگان با دلقک‌های قاتل، زامبی‌های درحال متلاشی‌شدن و مهاجمان اره به دست با پیش‌بندهای خونین و ماسک‌های خوک روبه رو شدند.

سه روز سپس، سطح التهاب در بیشتر از ۸۰ درصد از گروه افت اشکار کرده می بود و در نزدیک به نیمی از شرکت‌کنندگان به سطح عادی برگشته می بود. هنگامی ۹۱ داوطلب دیگر بدون التهاب اولیه به خانه وحشت داخل شدند، پژوهشگران باز هم فهمید تغییرات ایمنی شدند.

خانه‌های وحشت همانند هر فعالیت ترسناک و یقیناً ایمن می باشند و جهت افزایش آدرنالین و ترشح اندورفین در بدن خواهد شد. اما در حالی که ترن هوایی یا فیلم‌های ترسناک عکس العمل روانی قدرتمندی تشکیل می‌کنند که برخی افراد آن را دلپذیر و رهایی‌قسمت می‌دانند، مزیت‌های هراس تفریحی به خوبی فهمیدن نشده است.

مطالعه‌ی تازه روی خانه‌های وحشت در دانمارک تلاشی برای پرکردن شکاف یادشده است. این پژوهش شامل گروه کنترل نبوده است و گروه‌های قیاس‌ی آن تعداد برابر نداشتند. بااین‌حال، نتایج مشخص می کند حس هراس از روی تفریح می‌تواند برای سلامتی سودمند باشد.

نتایج مشخص می کند هنگامی هراس برای سرگرمی تشکیل می‌بشود، می‌تواند با تشکیل توازن مجدد سطح سلول‌های ایمنی و نشانگرهای التهاب در خون، بر سیستم ایمنی تاثییر بگذارد.

پژوهش‌های بیشتری برای فهمیدن چگونگی این تاثییر مورد نیاز است اما مطالعات روی موش‌ها مشخص می کند که هراس و استرس حاد می‌توانند غدد فوق کلیوی را تحریک کرده و گیرنده‌های آدرنرژیک روی سلول‌های ایمنی را فعال کنند.

سیستم آدرنرژیک، عکس العمل «جنگ یا گریز» را تحریک می‌کند و در موش‌ها، این سیستم علتفعال‌سازی سیستم ایمنی حیوان می‌بشود و آن را برای مقابله با صدمه یا عفونت احتمالی آماده می‌کند. در انسان‌ها، سیستم آدرنرژیک می‌تواند ازطریق قرارگیری درمعرض سرما فعال بشود و دانشمندان ربط این ازمایش ها را با شاخص‌های ضدالتهابی نشان داده‌اند. اما این که آیا «هراس تفریحی» می‌تواند به همان روشها سیستم آدرنرژیک را فعال کند یا خیر، تا این مدت اشکار نیست.

در طول توانایی ۵۰ دقیقه‌ای خانه وحشت، میانگین سطح هراس شرکت‌کنندگان ۵٫۴ از ۹ برسی شد. ضربان قلب آن‌ها نیز در این زمان به‌طور متوسط نزدیک به ۱۱۲ ضربه در دقیقه می بود. این نشان‌دهنده‌ی سطح هراس متوسط تا بالا است که تقریباً یک ساعت ادامه داشت. این توانایی همانند شیرجه در آب سرد در زمستان، آثاری از افت التهاب را مشخص می کند. تیم تحقیقاتی می‌گوید در پژوهش‌های آینده، دانشمندان باید نقش سیستم آدرنرژیک را بازدید کنند و تداوم اثرات را نشان دهند.

پژوهش در مجله‌ی  Brain, Behavior, and Immunity انتشار شده است.