رجزخوانی بزرگ اینتل: تا سال ۲۰۳۰ پردازنده‌ای با یک تریلیون ترانزیستور می‌سازیم

قانون مور اولین بار توسط یکی از بنیان‌گذان حوزه‌ی نیمه‌هادی به نام گوردون مور نقل شد. نسخه‌ی اولیه‌ی قانون مور که در سال ۱۹۶۵ تشکیل شد، خواستار دو برابر شدن تعداد ترانزیستورهای تراشه در هر سال می بود. در دهه‌ی ۱۹۷۰، مور ناچار به تجدید نظر در مشاهدات و تحول این قانون شد تا بگوید که تعداد ترانزیستورها هر دو سال دو برابر خواهد شد.

پت گلسینگر، مدیرعامل اینتل، می‌گوید شدت افزایش تعداد ترانزیستورها به حدی افت یافته است که اکنون تعداد ترانزیستورها در یک تراشه تقریباً هر سه سال دو برابر می‌بشود.

هرچه عداد ترانزیستورهای یک تراشه زیاد تر باشد، آن تراشه پرقدرت و کم‌مصرف‌تر خواهد می بود. به گفتن مثال، آیفون ۱۱ از پردازنده‌ی ۷ نانومتری A13 Bionic قوت می‌گرفت که ۸٫۵ میلیارد ترانزیستور داشت. تراشه‌ی ۳ نانومتری A17 Pro به‌کاررفته در گوشی آیفون مدل آیفون ۱۵ پرو و آیفون ۱۵ پرو مکس دارای ۱۹ میلیارد ترانزیستور است و در قیاس با A13 Bionic بهبودهای بسیاری در کارکرد و توان مصرفی اراعه می‌دهد.

به نقل از تامز هاردور، گلسینگر در جریان سخنرانی خود در MIT، قانون مور را «زنده و خوب» خواند و خبرداد که اینتل می‌تواند تا سال ۲۰۳۱ از شدت قانون مور پیشی بگیرد و با لیتوگرافی 18A (۱٫۸ نانومتری) در سال ۲۰۲۵، مجدداً رهبر بازار پردازنده بشود.

گلسینگر در سخنرانی خود او گفت: «ما دیگر در دوران طلایی قانون مور نیستیم. اکنون افزایش سالانه‌ی تعداد ترانزیستورها زیاد سخت‌تر شده است؛ به این علت اکنون هر سه سال یک‌بار به ‌طور مؤثر تعداد ترانزیستورها دو برابر می‌بشود که در قیاس با قبل روندی کاهشی محسوب می‌بشود.»

مدیرعامل تیم آبی درحال پیش‌برد مفهوم جدیدی به نام قانون سوپر مور یا قانون مور ۲ است که از فناوری‌های گسترش یافتهی پکیجینگ پردازنده برای افزایش تعداد ترانزیستورها منفعت می‌برد.

گلسینگر او گفت که تا سال ۲۰۳۰، اینتل می‌تواند تراشه‌ای با یک تریلیون ترانزیستور بسازد. منفعت گیری از ترانزیستورهای تازه RibbonFET در کنار فناوری‌های تازه مربوط انتقال انرژی و لیتوگرافی تازه مواردی می باشند که گلسینگر برای رسیدن به این مقصد به آن‌ها اشاره کرد.

مدیرعامل اینتل این چنین به این مسئله اشاره کرد که اقتصاد کسب‌وکار تراشه تحول کرده است. او می‌گوید: «یک فناوری ساخت تازه، هفت یا هشت سال پیش نزدیک به ۱۰ میلیارد دلار هزینه داشت. اکنون این فناوری نزدیک به ۲۰ میلیارد دلار هزینه دارد، به این علت ناظر تحول فرد دیگر در اقتصاد این صنعت هستیم.»