راهبردهای علمی برای تداوم درمان بیماران سرطانی در شرایط بحرانی_کویر دانش

کد خبر: ۲۸۷۴۶۹

تاریخ انتشار کردن: سه شنبه ۲۹ مهر ۱۴۰۴ – ۱۰:۰۴

به نقل از بهداشت نیوز، مبینا حسین فخر آبادی عضو هیات علمی گروه مامایی دانشکده پرستاری و مامایی بجنورد با گفتن این که زنان مبتلا به سرطان در شرایط بحرانی از جمله بلایای طبیعی، جنگ، یا همه‌گیری‌ها، از صدمه‌پذیرترین گروه‌ها می باشند. افزود: در این چنین موقعیت‌هایی اختلال در زنجیره‌ خدمات تشخیص، درمان و دارو می‌تواند تبدیل عود بیماری، افت کیفیت زندگی و حتی افزایش مرگ‌ومیر بشود.

فخرآبادی با اشاره به شایع‌ترین سرطان‌های زنان افزود: سرطان پستان در رأس فهرست سرطان‌های شایع زنان است و بعد از آن سرطان دهانه رحم، اندومتر و تخمدان قرار دارند. در برخی مناطق سرطان کولورکتال و ریه نیز شیوع قابل توجهی دارد. شناخت این الگو برای برنامه‌ریزی خدمات بهداشتی در مشکلاتها اهمیت بسیاری دارد.

او همین طور گفت: در مشکلاتها باید اصل «تداوم مراقبت‌های حیاتی» مراعات بشود. به این معنی که خدمات نجات‌قسمت، داروهای حیاتی، کنترل درد و مراقبت تسکینی متوقف نشود. حتی اگر امکانات کامل درمانی فراهم نباشد، می‌توان با تریاژ علمی بیماران، منفعت گیری از درمان‌های کم‌منبع و منفعت‌گیری از فناوری‌های ساده همانند تله‌مدیسین، مراقبت را در ادامه گفت.

وی با اشاره به نقش برتری‌بندی در درمان گفت: در مشکلاتها ملزوم است درمان‌ها بر پایه فوریت و مقدار منفعت طبقه‌بندی شوند. برای مثال، در بیماران مبتلا به سرطان پستان با تومورهای کوچک و گیرنده هورمونی مثبت، می‌توان موقتاً از درمان‌های خوراکی هورمونی منفعت گیری کرد تا جراحی در زمان مناسب انجام بشود. اما در سرطان‌های تهاجمی و پیش‌رونده، تأخیر در درمان قابل قبول نیست و باید با هر امکانات حاضر، درمان نجات‌قسمت انجام گیرد.

عضو هیات علمی گروه مامایی دانشکده پرستاری و مامایی بجنورد، افزود: در رادیوتراپی می‌توان از پروتکل‌های مختصر‌تر و مؤثرتر منفعت گیری کرد تا مراجعات بیماران کمتر بشود. این چنین داروهای حیاتی باید با نسخه‌های چندماهه در اختیار بیماران قرار گیرد تا در صورت محدودیت تردد، درمان قطع نشود.

این عضو هیات علمی درمورد سرطان دهانه رحم نیز او گفت: در مشکلاتها، غربالگری عمومی طبق معمولً متوقف می‌بشود. اما باید زنان دارای علائم خطر همانند خون‌ریزی غیرطبیعی یا درد لگنی در برتری تشخیص قرار گیرند. این چنین راه حلهای ساده‌تر همانند مثالگیری خودکار HPV یا روش «تشخیص و درمان هم‌زمان» می‌تواند جانشین مناسبی برای غربالگری‌های گسترده باشد.

فخرابادی در ادامه گفت: در سرطان تخمدان و اندومتر، به‌علت سختی تشخیص زودهنگام، باید مراقبت از بیماران شناخته‌شده ادامه اشکار کند. در صورت محدودیت منبع های جراحی، می‌توان موقتاً از درمان‌های دارویی یا شیمی‌درمانی جهت کنترل بیماری منفعت گیری کرد.

این عضو هیات علمی با اشاره به نقش فرد و خانواده در بحران او گفت: بیماران باید اطلاعات درمانی خود را مکتوب و همراه داشته باشند، شامل نوع سرطان، داروهای مصرفی و شماره تماس پزشک معالج. خانواده‌ها نیز باید در عرصه مراقبت خانگی، تغذیه، تشخیص علائم هشدار و حمایتروانی آموزش ببینند. اسایش روانی بیمار تأثیر مستقیم بر روال درمان دارد.

وی پافشاری کرد: در مشکلاتها، اضطراب و هراس می‌تواند سیستم ایمنی را تضعیف کند. خانواده‌ها نقش مهمی در نگه داری روحیه بیمار دارند. از طرفی، باید از درمان‌های غیر تأییدشده یا تبلیغات نادرست در فضای مجازی به‌شدت پرهیز بشود و همه تصمیم‌ها با نظر پزشک گرفته بشود.

این استاد دانشگاه در ادامه بر ماموریت های دولت و نظام سلامت پافشاری کرد و او گفت:حوزه سلامت باید مراکز محوری برای اراعه خدمات حیاتی سرطان را از پیش تعیین کند، داروهای الزامی را در فهرست ذخیره استراتژیک نگه دارد، و از طریق خطوط راهنمای ملی، نحوه تداوم درمان بیماران در بحران را اشکار سازد. حمایتمالی از بیماران و آموزش کادر درمان در عرصه مراقبت تسکینی نیز از برتری‌ها است.

او گفت: سیستم سلامت باید از ظرفیت تله‌مدیسین، نسخه‌نویسی الکترونیک و پیگیری از راه دور منفعت گیری کند تا بیمار بدون نیاز به مراجعه حضوری بتواند مراقبت‌های پایه را دریافت کند.

وی او گفت: بیماران سرطانی در مشکلاتها نباید حس رهاشدگی کنند. بحران آخر درمان نیست. بلکه نیازمند برنامه‌ای هوشمند برای نگه داری حداقل خدمات حیاتی است. اگر بیماران، خانواده‌ها، نظام سلامت و جامعه هم‌دل عمل کنند، می‌توان از مشکلاتها با کمترین صدمه عبور کرد.

مبینا حسین فخر آبادی این چنین بر اهمیت پیشگیری پافشاری کرد و افزود: پیشگیری هم چنان رکن مهم سلامت زنان است. واکسیناسیون HPV، تغذیه سالم، فعالیت بدنی منظم، ترک دخانیات و غربالگری دوره‌ای از پایه‌های پیشگیری از سرطان می باشند؛ حتی در مشکلاتها باید ادامه یابند.