بحران دریاچه ارومیه: هشدارهای کارشناسان درباره سرنوشت مشابه دریاچه آرال و راهکارهای مدیریت آب

بحران دریاچه ارومیه: هشدارهای کارشناسان درباره سرنوشت مشابه دریاچه آرال و راهکارهای مدیریت آب

بحران دریاچه ارومیه هشدارهای کارشناسان درباره سرنوشت مشابه دریاچه آرال و راهکارهای مدیریت آب, وضعیت دریاچه ارومیه به سطح بحرانی رسیده و کارشناسان محیط زیست هشدار میدهند که با تداوم روند فعلی، این دریاچه سرنوشت مشابه دریاچه آرال را تجربه خواهد کرد.

رییس مرکز ملی اقلیم و مدیریت بحران خشکسالی سازمان هواشناسی کشور در گفتگو با ایلنا تأکید کرد که تغییرات اقلیمی شرایط نامساعدی را بر سراسر خاورمیانه تحمیل کرده و اکوسیستمهای طبیعی همچون دریاچه ارومیه بیشترین آسیب را میپذیرند. تأثیر تغییرات اقلیمی بر تبخیر و بارندگی به گزارش کارشناسان، روند کلی اقلیم در جهت افزایش دما و کاهش بارندگی است.

و در نتیجه ۶ تا ۷ درصد افزایش نرخ تبخیر میشود.

دریاچه ارومیه به دلیل کمعمق بودن و مساحت گسترده، پتانسیل تبخیر بسیار بالایی دارد که سالانه نزدیک به چهار میلیارد مترمکعب تخمین زده میشود. برداشتهای کشاورزی؛ عامل اصلی کاهش آب بیشترین برداشت آب در حوضه ارومیه مربوط به بخش کشاورزی است. سه محصول چغندر قند، یونجه و سیب بیشترین مصرف آب را در این حوضه دارند. کارشناسان توصیه میکنند که الگوی کشت منطقه تغییر کند و محصولات پرآببر با جایگزینهای کمآببر تعویض شوند.

ر به تامین نیازهای آبین دریاچه نیست. کارشناسان معتقدند که اگر روند فعلی ادامه یابد، امیدی به احیای دریاچه وجود نخواهد داشت و شرایط بدتر خواهد شد.

[elementor-template id="4086"]

چالشهای انتقال آب بینحوضهای به تهران در واکنش به طرح انتقال آب از دریای عمان به تهران، کارشناسان هشدار میدهند که انتقال آب بینحوضهای مشکل را به طور ریشهای حل نمیکند. این رویکرد با هزینههای سنگین همراه است و با توسعه شهرها، تقاضای آب بیشتر شده و چالشهای آینده را پیچیدهتر میکند.

تجربه کشورهای عربی جنوب خلیج فارس نشان میدهد که آنها به دلیل قرارگیری در سواحل، از آب شیرینسازی شده با هزینه انتقال کم استفاده میکنند، در حالی که انتقال آب به تهران هزینههای بسیار بالایی دارد. ضرورت تغییر الگوی مصرف آب در سطح جامعه مدیریت تقاضا و تغییر فرهنگ مصرف آب از دیگر اولویتهاست.

کاهش زمان دوش گرفتن از ۱۵ به ۵ دقیقه، پرهیز از شستشوی پیادهرو با شلنگ و آگاهی از واقعیت کمآبی کشور، اقداماتی هستند که میتواند در حفظ منابع آب موثر باشد. امنیت غذایی کشور مستقیماً به مدیریت صحیح منابع آب وابسته است و حس تعلق جمعی میتواند الگوهای رفتاری را متحول سازد.