خطر آلزایمر از پدر به فرزند نقش ژنتیک پدری در تجمع پروتئین تاو, یک مطالعه جدید و پیشگامانه نتایج شگفتانگیزی درباره نحوه انتقال خطر بیماری آلزایمر از نسل به نسل دیگر آشکار کرده است. برخلاف باور رایج که تاکید بر نقش مادری داشت، این تحقیق نشان میدهد داشتن پدری مبتلا به آلزایمر، احتمال تجمع پروتئینهای سمی تاو در مغز فرزندان را به شدت افزایش میدهد.
تحول در درک الگوهای وراثتی آلزایمر پروتئین تاو یکی از نشانگرهای حیاتی در پیشرفت بیماری آلزایمر است. تجمع غیرطبیعی این پروتئین در بافتهای مغزی مستقیماً با زوال عملکرد شناختی و بروز علائم زوال عقل مرتبط است.
مشخصات شرکتکنندگان و روش تحقیق افراد مورد مطالعه در ابتدای پژوهش (با میانگین سنی ۶۸ سال) هیچگونه اختلال شناختی یا حافظه نداشتند. آنها در طول میانگین هفت سال تحت نظارت دقیق قرار گرفتند و به طور منظم از اسکنهای مغزی و تستهای شناختی پیشرفته بهره بردند. در طول دوره پیگیری، ۷۱ نفر از شرکتکنندگان دچار اختلال شناختی خفیف (MCI) شدند که اغلب پیشگام بیماری آلزایمر محسوب میشود.
یافته کلیدی تأثیر پدری بر گسترش تاو تحلیل دادهها نشان داد افرادی که پدرشان سابقه ابتلا به آلزایمر داشتهاند، میزان قابلتوجهی بیشتر تجمع پروتئین تاو در ساختارهای مغزی خود را نشان میدهند.
تأثیر مضاعف بر روال بیماری علاوه بر تجمع بیشتر تاو، نتایج حاکی از آن است که در افرادی با سطح بالای تاو، داشتن پدری مبتلا با شدت بیشتری با کاهش سریعتر عملکرد شناختی همراه است. این موضوع نشاندهنده تأثیر تشدیدکننده ژنتیک پدری بر پیشرفت بیماری است. تفاوتهای جنسیتی در تجمع تاو یافته مهم دیگر این مطالعه، مشاهده سطح بالاتر پروتئین تاو در مغز زنان نسبت به مردان بود.
محققان معتقدند این تفاوت بیولوژیکی میتواند بخشی از دلیل شیوع بالاتر بیماری آلزایمر در جمعیت زن را توضیح دهد و ضرورت توجه به متغیر جنسیت در تحقیقات آینده را دوچندان میکند.
