[ad_1]
پژوهشگرها این چنین فهمید شدند که سیاهچاله کلان جرم که در فاصلهی ۱۲٫۹ میلیارد سال نوری از زمین قرار دارد با شدت بالایی گاز و غبار اطراف خود را میبلعد یا به گفتن دیگر در حال رشد است. به حرف هایی فورتاک:
با دریافت اولین دادههای جیمز وب زیاد شوقزده بودیم. با بازدید دادههای دریافتی در برنامهی UNCOVEER، سه جرم زیاد فشردهی سرخ نظرمان را جلب کردند. ظاهر نقطهای و سرخ این اجرام به اختروش شباهت داشت.
اختروشها وقتی به وجود میآیند که مقدار بسیاری ماده در اطراف سیاهچاله کلان جرم وجود داشته باشند. این مواد دیسکی از گاز و غبار موسوم به قرص برافزایشی را شکل خواهند داد که کم کم سیاهچاله را تغذیه میکند. تأثیر گرانشی عظیم سیاهچاله علتآشفتگی در این ماده شده و به افزایش دمای زیاد و درخشش آن منجر میبشود.
علاوه بر این، مادهای که داخل سیاهچاله کلان جرم سقوط نمیکند به قطبهای عظیم کیهانی راه مییابد. ذرههای حاضر در این مناطق تا شدتهای نزدیک به نور شتاب میگیرند. انتشار کردن این فوارههای نسبیتی با فوران پرتوهای الکترومغناطیسی درخشان همراه است.
در نتیجه، اختروشهای تحکیمشده به واسطهی سیاهچالههای کلان جرم در هسته کهکشانی فعال (AGN) زیاد تر اوقات زیاد درخشان می باشند و حتی درخشش آنها از کل درخشش ستارهها و کهکشان میزبانشان زیاد تر است. قسمت بسیاری از پرتوهای منتشرشده از اطراف سیاهچالهی کلان جرم یادشده در بازهای مختصر در دادههای جیمز وب ظاهر شدند. به نوشتهی راشل بزانسون یکی از مؤلفان برنامهی UNCOVER:
تجزیهوتحلیل رنگهای این جسم مشخص می کند که یک کهکشان ستارهساز معمولی نیست. این شواهد با فرضیهی سیاهچاله کلانجرم سازگارتر می باشند. بر پایه جرم فشرده آشکار می بود که این جرم یک سیاهچاله کلانجرم است، هرچند اندکی با دیگر اختروشهای آغازین تفاوت دارد.
[ad_2]
منبع