اورانوس و نپتون به گمان زیاد میزبان اقیانوس‌های عظیم آبی در اعماق خود هستند_کویر دانش

نپتون از نظر اندازه همانند اورانوس است؛ اما دقیقا نسخه‌ی دوقلوی آن به شمار نمی‌رود، بلکه حجیم‌تر و در عین‌حال کوچک‌تر است. مدل میلیتزر، جوی نازک‌تر و هسته‌ای بزرگ‌تر (تقریبا هم‌اندازه با مریخ) را برای نپتون مشخص می کند؛ اما هر دو سیاره‌ی اورانوس و نپتون دارای لایه‌های یکسانی از آب و هیدروکربن می باشند. میلیتزر در بیانیه‌ای می‌گوید:

اکنون نظریه‌ی خوبی داریم که مشخص می کند چرا اورانوس و نپتون میدان‌های متغیری دارند که در عین حال زیاد متفاوت با سیاره‌هایی همانند زمین، مشتری و زحل می باشند. این اطلاعات را قبلا نمی‌دانستیم. رفتارشان همانند آب و روغن است با این تفاوت که روغن زیر قرار می‌گیرد چون هیدروژن خود را از دست داده است.

بر پایه اندازه‌گیری‌های وویجر ۲، میدان‌های مغناطیسی اورانوس و نپتون نامنظم می باشند و تفاوت بسیاری با میدان شمال جنوبی زمین دارند. از دید میلیتزر، علت این قضیه را می‌توان در نبوده است همرفت در این دو دنیا اشکار کرد. لایه‌ی هیدروکربنی به شکل ثابت و تقریبا همانند یک پلیمر پلاستیکی قرار گرفته است، به این علت امکان همرفت را فراهم نمی‌کند. میلیتزر در ادامه توضیح می‌دهد:

فکر می‌کنیم اقیانوسی در کار باشد که هیدروژن با آن ترکیب شده و رسانایی بالایی دارد که برای میدان مغناطیسی الزامی است.

آخرین مطالب

• خوددرمانی سالمندان این مشکلات را برای آنها به وجود می آورد_کویر دانش
• تازه ترین جنگنده‌های ساخت روسیه_کویر دانش
• عینک هوشمند لنوو V1 با نمایشگر ۲ هزار نیتی و ترجمه زنده معارفه شد_کویر دانش
• نان می‌تواند یار سلامتی باشد یا عرصه‌ساز بیماری_کویر دانش
• نقش محوری تغذیه در مدیریت بیماری التهابی روده؛ از مدیریت التهاب تا بازیابی سلامت دستگاه گوارش_کویر دانش

با این‌حال اقیانوس یادشده دارای فشاری ۶۰ هزار برابر سختی سطح زمین است به این علت امکان پذیر همانند یک شاره ابربحرانی (ترکیبی از گاز و مایع) عمل کند تا این که به آب روی زمین همانند باشد. این آب همانند روغن و آب از لایه‌ی غنی از کربن در زیر که اقیانوس را هسته‌ی سیاره جدا می‌کند، نزدیک می‌بشود.

قبلا دانشمندان فکر می‌کردند فضای داخلی اورانوس و نپتونی درهم‌آمیخته‌تر باشند. میلیتزر می‌گوید، مسئله‌ی تازه این است که آب از کربن جدا می‌بشود؛ اما امکان پذیر اورانوس و نپتون برای فاصله‌شان از خورشید با هیدروژن کمتری نسبت به مشتری و زحل شکل گرفته باشند.

لایه‌ی آبی، عامل تشکیل میدان‌های مغناطیسی نامنظم دو سیاره اورانوس و نپتون است. فرضیه‌ی دکتر میلیتزر می‌تواند تفاوت کلیدی بین مشتری و زحل و اورانوس و نپتون را توضیح دهد. قسمت بسیاری از مشتری و زحل را هیدروژن راه اندازی می‌دهد. اولین قدم برای فهمیدن منظومه شمسی تفاوت بین غول‌های گازی و سیاره‌های سنگی می بود. سپس به تفاوت غول‌های هیدروژنی و غول‌های یخی می‌رسیم.

یافته‌ی فوق می‌تواند داده‌هایی خوبی را برای برگشت به اورانوس در دهه‌ی آینده فراهم کند. فضاپیمای مداری اورانوس می‌تواند حامل ابزارهایی برای اندازه‌گیری فضای داخلی و میدان مغناطیسی اورانوس باشد که قادرند ساختار داخلی و میدان‌ مغناطیسی اورانوس را اندازه‌گیری کنند و به وجود لایه‌ی آبی در این سیاره پی ببرند.