روایت تاریخی انفجار ابرنواختر ۱۰۵۴ و پیدایش سحابی خرچنگ, در پنجم ژوئیه سال ۱۰۵۴ میلادی، یک رویداد آسمانی شگفتانگیز آسمان تابستان را به درخشید. این پدیده، انفجار یک ابرنواختر بود که مرگ خشونتآمیز ستارهای با جرم حدود ده برابر خورشید ما را نشان میداد. مشاهدات و ثبتهای ستارهشناسان چینی فلکدانان چین باستان این انفجار ستاره را رصد و در تاریخ خود ثبت کردند.
ستاره در ناحیه جنوبی صورت فلکی ثور ظاهر شد و در اوج درخشش، شاید شش برابر زهره و تقریباً همدرخش ماه کامل بود. قدر ظاهری آن به حدود منفی ۳.۵ رسید، یعنی حدود چهار برابر درخشانتر از زهره درلمعانترین حالت، و به مدت ۲۳ روز حتی در روزهای آفتابی نیز قابل دیدن بود.
سحابی خرچنگ؛ باقیماندهای جاودانه بقایای آن انفجار عظیم، امروزه به نام سحابی خرچنگ شناخته میشود؛ یک ابر عظیم از گاز و غبار درخشان که در فاصله حدود ۷۰۰۰ سال نوری از زمین قرار دارد. این سحابی در نزدیکی ستاره زتا گاو قابل مشاهده است و با نام در کاتالوگ مسیه مشهور است، زیرا اولین جسمی بود که در این فهرست جای گرفت.
د. ندرت ابرنواخترها در کهکشان ما با وجود اینکه ابرنواخترها در کهکشانهای همسایه فراوان دیده میشوند، اما در کهکشان خودمان رویدادهای نسبتاً نادری هستند.
آخرین ابرنواختر مشاهدهشده در راه شیری، ستاره کپلر در سال ۱۶۰۴ میلادی بوده است.
