ری کرزویل پیشبینی میکند بشر تا ۲۰۲۹ به سرعت گریز از طول عمر میرسد, دانشمند علوم رایانه و آیندهپژوه مشهور آمریکایی، ری کرزویل، در یک مصاحبه اخیر اعلام کرده که بشر در عرض پنج سال آینده به مفهوم سرعت گریز از طول عمر خواهد رسید. این پیشبینی بر پایه پیشرفتهای شگفتانگیز در حوزه پزشکی و فناوری مبتنی است که میتواند تغییر بنیادینی در درک ما از فرآیند کهنسالی ایجاد کند. سرعت گریز از طول عمر چیست و چگونه کار میکند؟
مفهوم سرعت گریز از طول عمر اشاره دارد به نقطهای در زمان که پیشرفتهای پزشکی به اندازهای تسریع مییابند که برای هر سال گذر از عمر، امید به زندگی بیش از یک سال افزایش مییابد. به بیان سادهتر، اگر در حال حاضر با گذشت هر سال یک سال از عمرمان کم میشود، با رسیدن به این آستانه، علم و فناوری به اندازهای پیشرفت کردهاند که حدود چهار ماه از آن سال از دست رفته را به ما بازمیگردانند.
کرزویل این پدیده را با مثالی ملموس تشریح میکند شما یک سال میگذرانید و یک سال پیر میشوید، اما به واسطه درمانهای نوین و تحقیقات در حال انجام، میانگین عمر شما حدود چهار ماه افزایش مییابد.
نقطه عطف سال ۲۰۲۹ حرکت به عقب در زمان مهندس سابق گوگل و پیشگام هوش مصنوعی، سال ۲۰۲۹ را به عنوان موعد رسیدن به این آستانه تاریخی تعیین کرده است. او تأکید دارد که پس از این تاریخ، بشر عملاً در زمان به عقب حرکت خواهد کرد؛ یعنی برای هر سال تقویمی، بیش از یک سال به عمر اضافه میشود.
کرزویل توسعه سریع واکسن کرونا در عرض ده ماه را دلیلی بر قدرت تسریع نوآوریهای پزشکی میداند که میتواند الگو باشد برای درمانهای آینده بیماریهای کهنسالی و مزمن. عمر جاودانه تضمین شده نیست چالشهای پیش رو با وجود این پیشبینیهای خوشبینانه، کرزویل هشدار میدهد که رسیدن به سرعت گریز از طول عمر به معنای حیات جاودانه نیست.
دو عامل اصلی مانع از عمر ابدی میشوند اول، ناپیشبینیپذیری ذاتی زندگی و رویدادهای تصادفی؛ دوم، خطرات ناشی از تصادفات و حوادث غیرمنتظره.
آیندهای با عمر طولانیتر و سالمتر این دیدگاه، تحولی پارادایمدار در پزشکی پیشگیرانه و درمانهای تجدیدسازی را پیشبینی میکند. اگر پیشبینیهای کرزویل محقق شود، بشر در آستانه یک انقلاب طول عمر قرار دارد که نه تنها سالها به عمر اضافه میکند، بلکه کیفیت زندگی در سالهای پایانی را نیز تضمین میکند. تمرکز علم از درمان بیماری به جلوگیری از کهنسالی تغییر مسیر میدهد و این خود، شاید بزرگترین دستاورد قرن بیست و یکم باشد.
