تحلیل اثرات اقامت در فضا بر کارکرد مغز فضانوردان چالشهای شناختی مأموریتهای مریخی, محققان ناسا در یک مطالعه جدید آشکار کردهاند که اقامت طولانیمدت در محطه فضایی بینالمللی میتواند بر سرعت پردازش اطلاعات، حافظه کاری و دقت تمرکز فضانوردان تأثیر منفی بگذارد. این یافتهها برای برنامهریزی مأموریتهای آینده به مریخ، که نیازمند استقلال تصمیمگیری بالا هستند، اهمیت حیاتی دارد.
آزمونهای شناختی در بیوزنی روش تحقیق ناسا تیم پژوهشی رهیافته توسط شینا دِو از مرکز فضایی جانسون، عملکرد مغزی ۲۵ فضانورد را در طول مأموریتهای شش ماهه پیگیری کرد. این کارشناسان ۱۰ آزمون متفاوت را طراحی نموده بودند که شامل ارزیابی استدلال انتزاعی، میزان ریسکپذیری، تشخیص الگو و کنترل ón بازخورد میشدند.
یوزنی برای انجام تستهایی که سرعت پردازش و حافظه کار را میسنجیدند، زمان بیشتری نیاز داشتند؛ اگرچه میزان دقت پاسخهای آنها حفظ شده بود.
نکته قابل توجه این است که پس از بازگشت به زمین، برخی شاخصها نظیر سرعت پردازش اطلاعات برای روزها یا هفتهها در سطح پایینتری باقی ماندند. چرا این موضوع برای مأموریت مریخ حیاتی است؟ الیزا رافائل فره از دانشگاه بیرکبک لندن تأکید میکند که برخلاف مأموریتهای محطه فضایی، سفر به مریخ با تأخیر ارتباطی ۲۰ دقیقهای همراه است.
در نتیجه فضانوردان نمیتوانند در لحظات بحرانی به کنترل مدهد وابسته باشند و باید با کارکرد شناختی در اوج، تصمیمات حیاتی بگیرند. کاهش سرعت عکسالعمل در شرایط اقتدار میتواند پیامدهای غیرقابل جبرانی داشته باشد. دیدگاه کارشناسان آگاهی از محدودیت، نصف راه حل جو باور از دانشگاه ایست آنگلیا این افت را در محیط غیرطبیعی فضا پیشبینیشده و طبیعی میداند.
یج آزمونهای استاندارد است.
جمعبندی پژوهش حاکی از آن است که آژانسهای فضایی باید در برنامههای آموزشی و پروتکلهای عملیات، راهکارهای مدیریت و تقویت تواناییهای شناختی را به عنوان اولویت در نظر بگیرند تا ایمنی مأموریتهای ‑فاصله تضمین گردد.
