>> قمر دوم زمین: سیارک ۲۰۲۴ با چشم غیرمسلح قابل مشاهده نیست >> در روزهای اخیر خبری در شبکه

>> قمر دوم زمین: سیارک ۲۰۲۴ با چشم غیرمسلح قابل مشاهده نیست >> در روزهای اخیر خبری در شبکه

>> قمر دوم زمین سیارک ۲۰۲۴ با چشم غیرمسلح قابل مشاهده نیست >> در روزهای اخیر خبری در شبکههای اجتماعی و رسانهها دامن زده شده که زمین یک قمر دوم به دست آورده است. این خبر با وجود جذابیت ظاهری، واقعیت علمی متفاوتی دارد. جسم آسمانی اخیراً کشفشده با نام ۲۰۲۴، در واقع یک سیارک کوچک است که به طور موقت در جاذبه زمین گیر افتاده، نه یک قمر طبیعی پایدار و قابل مشاهده برای عموم مردم.

مشخصات سیارک ۲۰۲۴ و مدت حضور در نزدیکی زمین سیارک ۲۰۲۴ ابعادی در حدود ۱۰ متر دارد و در مقایسه با ماه زمین، تقریباً ۳۰۰ هزار برابر کوچکتر و کمنورتر است. این سیارک از ابتدای هفته جاری وارد محدوده جاذبه زمین شده و پیشبینی میشود تا حدود ۵۷ روز، یعنی تا ۵ آذر ماه، در مدار موقت حول سیاره ما باقی بماند. پس از این بازه، مجدداً از جاذبه زمین رها شده و گردش خود را در مدار اصلی حول خورشید ادامه خواهد داد.

وس، استاد دانشگاه کمپلوتنسه مادرید، در گفتگو با لایوساینس تأکید کرده که این جسم بیش از حد کوچک و کمنور است تا با تجهیزات غیرحرفهای رصد شود.

تنها تلسکوپهای پیشرفته رصدخانههای علمی و ستارهشناسان حرفهای قادر به ثبت تصاویر آن هستند. بنابراین، تنها راه دیدن این سیارک، انتظار برای انتشار تصاویر و دادههای رسمی از سوی مراکز تحقیقاتی و رصدخانههای مجهز است. ریشهیابی سیارک و مواجهات آتی تحقیقات اخیر نشان میدهد ۲۰۲۴ احتمالاً از ناحیه آرجونا، یک کمربند سیارکی ثانویه در نزدیکی مدار زمین، سرچشمه گرفته است.

اقمار موقت زمین این اولین بار نیست که زمین سیارکی را به عنوان قمر موقت به دام میاندازد.

[elementor-template id="4086"]

سیاره ما در طول عمر خود میلیونها بار چنین رویدادهایی را تجربه کرده است. اولین نمونه ثبتشده توسط ناظران انسانی، سیارک ۲۰۰۶ با قطر ۶ متر بود که از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۷ (به مدت ۱۸ ماه) در مدار زمین باقی ماند. نمونه دیگر، سیارک ۲۰۲۰ بود که سه سال در جاذبه زمین اسیر ماند و در سال ۲۰۲۰ جدا شد. پتانسیل علمی و اکتشافی اقمار کوچک علمای فضانوردی و محققان، این اقمار موقت را اهداف ارزشمند برای ماموریتهای آتی ارزیابی میکنند.

با توجه به دسترسی نسبتاً آسان به این سیارکهای کوچک، آنها میتوانند به عنوان بسترهای آزمایشی برای تست فناوریهای کاوش، استخراج معدن و مطالعه ترکیبهای شیمیایی سیارکهای غنی از مواد معدنی به کار روند. این رویکرد میتواند گامی مهم در جهت اقتصاد فضایی و کاوشهای عمیقتر منظومه شمسی باشد. >>