[ad_1]
نوشته و ویرایش شده توسط مجله ی کویر دانش
هنگامی سخن بگویید از پیوند با آسمان به بین میآید، سازهی پیشاتاریخی استونهنج که بیشتر از همه، بهخاطر همترازیاش با خورشید مشهور است، به گمان زیاد پیش از همه به ذهن خطور میکند.
در شبهای نیمهی تابستان، هزاران نفر در دشت سالزبری ویلتشر جنوب انگلستان، به دور استونهنج جمع خواهد شد تا طلوع خورشید را در راستای سنگ هیل، بیرون از سنگکاری دایرهای، ناظر باشند و خورشید خیزان را جشن بگیرند. شش ماه سپس، جمعیت کوچکتری در اطراف سنگ هیل جمع خواهد شد تا در نیمهی زمستان، غروب خورشید را در راستای دایرهی سنگی تماشا کنند.
اما فرضیهای ۶۰ ساله وجود دارد که میگوید در زمان طلوع و غروب ماه، بخشی از استونهنج با سکون مهم ماه همراستا میبشود. سکون ماه وقتی اتفاق میافتد که ماه در نقطهای در مدار خود، در بیشترین یا پایینترین فاصله از خط استوا قرار میگیرد. چندین دهه میبشود که ربط بین چینش سنگهای خاص استونهنج و سکون مهم ماه شناخته شده، اما این اتفاق در استونهنج هیچگاه به شکلی اصولی مشاهده و ثبت نشده است.
اکنون، گروهی متشکل از باستانشناسان، اخترشناسان و عکاسان از دانشگاههای انگلیسی میراث انگلستان، آکسفورد، لستر، بورنموث و این چنین، انجمن سلطنتی اخترشناسان بریتانیا، گرد هم آمدهاند تا با مقصد کشف ربط بین این دو، فرضیهی همراستایی ماه و استونهنج را بازدید کنند.
شواهد باستانشناسی بسیاری وجود دارد که مشخص می کند همراستایی خورشیدی، بخشی از طراحی مهم و ساختار الگویی در معماری استونهنج بوده است. نزدیک به ۲۵۰۰ سال پیش از میلاد، مردم خرسنگهای عظیمالجثه را دور هم چیدند و بنا را ساختند. به نظر میرسد که آنها تصمیم داشتند محور انقلاب تابستانی (طویلترین روز در نیمکرهی شمالی) را در معماری استونهنج به ثبت برسانند.
شواهد باستانشناسی دورینگتون والز در استونهنج، مکانی که دانشمندان اعتقاد دارند اقامتگاه مردم باستانی در زمان بازدید از استونهنج بوده است، مشخص می کند که از بین دو انقلابین، نیمهی زمستانی می بود که بیشترین جمعیت را به خود جذب میکرد.
فرضیهای میگوید در زمان طلوع و غروب ماه، استونهنج با سکون مهم ماه همراستا میبشود
اما استونهنج ویژگیهای فرد دیگر را نیز شامل میبشود، عناصری همانند ۵۶ گودال یا گودالهای اوبری که به طور دایرهای چیده شدهاند، پشتهای خاکی، خندق و مشخصههای کوچکتری همانند چهار سنگ جلوس. این سنگها به گفتن چهار سنگ سارسنی نیز شناخته خواهد شد، سارسن نوعی ماسهسنگ است که در سراسر بریتانیا به وفور یافت میبشود.
سنگهای جلوس با دقت در چهار گوشهی مستطیلی و عمود بر محور طلوع خورشید قرار گرفتند تا مستطیلی تقریباً دقیق را راه اندازی بدهند. این سنگها روزی دایرهی سنگی را در بر میگرفتند و امروزه فقط دو تا از آنها باقی مانده است. این دو سنگ در قیاس با همتایان بزرگترشان رنگپریده به نظر میرسند و ارتفاع مقداری دارند. بعد مقصد از قرارگیری این سنگها چه میتواند باشد؟
دسته بندی مطالب
[ad_2]
منبع