معجزه وویجر ۱ رقم خورد؛ فضاپیمای قدیمی‌کار ناسا مجدد با زمین ربط برقرار کرد_کویر دانش

فضاپیمای نمادین وویجر ۱ که دورترین فرستاده‌ی بشر به فضا محسوب می‌بشود، بعد از ماه‌ها ارسال مطلب‌های بی‌معنی، بالأخره توانست به‌طور قابل فهمیدن با زمین ربط برقرار کند.

وویجر ۱ در سال ۱۹۷۷ به فضا پرتاب شد و در عرض چند سال از کنار مشتری و زحل گذر کرد. این فضاپیما از آن زمان به‌طور مدام از خورشید فاصله گرفت تا آنکه در سال ۲۰۱۲ به فضای بین‌ستاره‌ای داخل شد. بااین‌حال، در اواسط نوامبر ۲۰۲۳، انتقال مطلب از وویجر ۱ دچار مشکل شد و مهندسان ناسا تلاشی تدریجی را برای عیب‌یابی فضاپیما اغاز کردند. در نهایت، زحمات آن‌ها نتیجه داد و ناسا ۲۲ آوریل خبرداد که اطلاعات راحتی در رابطه سلامت و حالت کاوشگر خود دراختیار دارد.

سوزان داد، مدیر پروژه وویجر در آزمایشگاه پیش‌رانش جت ناسا، در وقتی که تیم مأموریت هم چنان در تلاش برای حل مشکل می بود، در او مباحثه با ساینتیفیک آمریکن او گفت: «این جدی‌ترین مشکلی محسوب می‌بشود که از زمان مدیریت پروژه توانایی کرده‌ام. ازدست‌دادن ربط با فضاپیما ترسناک است.» مدیر وویجر مقداری قبل‌تر در مصاحبه‌ای دیگر با ارز تکنیکا حرف های می بود فقط معجزه می‌تواند جهت برقراری ربط مجدد با وویجر ۱ بشود.

بااین‌حال، وجود طویل‌زمان در محیط خشن فضا، به وویجر ۱، کاوشگری که برای فقط چهار سال طراحی شده می بود، صدمه‌های اجتناب‌ناپذیر داخل کرده است. به‌طور خاص، تضعیف کارکرد سامانه‌ی فراهم برق، ناسا را ناچار کرده است که از بین ۱۰ ابزار فضاپیما، ۶ عدد را خاموش کند. این چنین از آنجا که فاصله‌ی زیاد زیاد وویجر ۱ از زمین جهت شده دستیابی به یک سیگنال از کاوشگر تقریباً یک روز زمینی زمان‌بر باشد، ربط با فضاپیما به‌مراتب ضعیف‌تر از همیشه شده است.

هنگامی آخرین نقص ارتباطی پاییز قبل رقم خورد، دانشمندان هم چنان می‌توانستند سیگنا‌ل‌هایی را به کاوشگر ارسال کنند و می‌توانستند دریابند که فضاپیما در حال کار است؛ اما مشکل این می بود که وویجر ۱ نمی‌توانست به‌نحوه معنی‌دار به مطلب‌ها جواب بدهد و بر پایه توصیف ناسا، همه آنچه می‌فرستاد، «الگویی تکرارشونده از صفر و یک‌ها می بود.»

تیم مأموریت، منشأ مشکل را در بخشی از سامانه‌ی کامپیوتر فضاپیما به نام زیرسیستم داده‌های پرواز (FDS) تشخیص داد و دریافت که تراشه‌ای خاص در آن سیستم از کار افتاده است.

خرابی تراشه از دسترسی کامپیوترهای وویجر به قسمت مهمی از کد نرم‌افزاری مورد منفعت گیری برای بسته‌بندی اطلاعات ارسالی به زمین ممانعت می‌کرد. مهندسان نتوانستند تراشه را تعمیر کنند؛ اما به‌حرف های‌ی ناسا، موفق شدند کد یادشده را به تکه‌های مجزا تقسیم کنند و به قسمت‌های گوناگون در حافظه‌‌ی FDS انتقال دهند. اولین فرمان‌ها برای تعمیر فضاپیما ۱۸ آوریل ارسال شد. با وجود مجموع مسافت تقریباً ۵۰ میلیارد کیلومتری برای رفت و برگشت مطلب، تیم مأموریت باید نزدیک به دو روز کامل برای دریافت جواب صبر می‌کرد.

هرچند اکنون به‌نظر می‌آید که وویجر ۱ درحال بهبود است، دانشمندان ناسا می‌دانند که فضاپیمای قدیمی‌کارشان برای همیشه دوام نخواهد آورد. دیر یا سریع، نقصی که آن‌ها قادر به رفعش نیستند، رخ خواهد داد یا ذخیره‌ی سوخت رو به افت فضاپیما برای همیشه همه خواهد شد. تا آن زمان، ناسا تصمیم دارد که تا حد امکان داده‌های بیشتری را از دوقلوهای مورد قیمت وویجر به‌دست آورد.